To grow loyal relationships

To grow loyal relationships

Mag ik meedoen?

“De speeltuin in het Nachtegalenpark is, vooral tijdens de zomermaanden, een van de populairste plekken voor ouders met kinderen in Antwerpen.” Zo stond het in de krant .  (Bron: GVA.be - 18/03/2017)
Ik sta voor het werfhek en geraak niet voorbij de begin- en einddatum van deze werf. Ik ga ervan uit dat er goede redenen zijn om juist in deze periode de populairste speeltuin van Antwerpen te sluiten. Maar waar leggen we dan de vreugde, de verwondering en het perspectief van de kinderen? Voor wie doen we het?
Time and money

Hoe kan ik mij als kind verwonderen over wat er zich achter dit bouwhek afspeelt als alleen tijd en geld het woord krijgen. Nergens Bob De Bouwer-dingen die kinderen meeneemt met alles wat er graaft en kraakt. “Mijn speeltuin is de hele zomer een werf. Magik meedoen?” Kinderen zouden de kracht van een grijpkraan kunnen ervaren en meekijken op het bouwplan, allemaal indrukwekkend dingen uit het échte leven, voor het leven.

 

Als veiligheid de reden is voor het volledig afsluiten van deze speeltuin, dan nog is er veel mogelijk om de kinderen een unieke ervaring mee te geven. Er zijn onvergetelijke dingen te bedenken om kinderen deelgenoot te maken van dit project, hùn project.

Moet dat nu echt?!

Vraagt een charmante aannemersvrouw zich bezorgd af. "De aansprakelijkheden die een aannemer draagt zijn enorm, zoiets behouden we voor tijdens de Open Wervendag.” Ik kan er alleen maar begrip voor opbrengen. SAFETY FIRST, (punt). We hoeven dit ook niet bij de aannemer te leggen en al zeker niet doorheen de uitvoering van de werf.

 

Waarom moet het dan? Als ik in mijn job iets wil oplossen, dan vraagt dit vaardigheden. Dingen die ik op school heb geleerd. Maar als het probleem iets wordt waar geen pasklare oplossing voor bestaat, dan vraagt dit meer dan vaardigheden. Zoals de autopilot in een vliegtuig geprogrammeerd werd voor alle voorspelbare situaties en de piloot nodig blijft voor alle ander situaties.

 

Dat vermogen om buiten onze kaders te denken, danken we aan die momenten waarop we als kind verwonderd achterbleven. Geraakt werden door dingen die we écht zagen gebeuren. Er kunnen volgens mij nooit genoeg momenten zijn waarop we kinderen meenemen en verbazen. Dus ja, laten we het proberen.

 

 

Voor wie doen we het?

Bij het Kingston General Hospital was het niet de speeltuin, maar het poetsen van de ramen wat aan de orde was. Van zodra de vraag “Voor wie doen we het?” ook gezien kon worden buiten de grenzen van de eigen administratie, kon het wonder geschieden. Niet de man met snor, maar Spiderman hing de ramen in te zepen.
 

Welke kansen zouden er liggen als een administratie de moed vond om de realisatie van deze werf te bekijken vanuit het perspectief van haar klanten? Wat zou er gebeuren in de harten van kinderen als de renovatie van deze speeltuin met een ervaringsgericht project aan hun leefwereld werd vastgeknoopt?
 

Maar zo is het nu dus niet. Er staat een stevig werfhek rond de speeltuin en het is ‘aapjes kijken’ en hopen dat het snel vooruit gaat.

 

In ieder geval tot na de zomervakantie.

 

Reginald Verhofstede
C²RM Teamcoach

 

Redactie: Tine Liekens

-----------------------------------------------------------------------

Licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
Deze licentie staat anderen toe mijn werk te verspreiden, remixen en tweaken en staat ook toe dat er verder gebouwd wordt op mijn werk, ook voor commerciële doeleinden, zolang A-Switch maar genoemd wordt als originele maker